കൃഷ്ണ തൊടിയിലെ കിനാവുകൾ

ചുറ്റുപിണഞ്ഞ വഴി നീളെ നനഞ്ഞു പെയ്യുന്ന ഓർമ്മകളാവണം ദേവി  നമ്മുക്ക്   

കൃഷ്ണ തൊടിയിലെ ആലില ചാർത്തുകളിൽ നിർത്താതെ പെയ്യുന്ന മഴ

പോയ നിമിഷം നഷ്ട്ടമായ ഓരു ഓർമ്മകൾക്ക്  കതോർത്ത് ഞാനും ദേവിയും നടന്നു ,,,,

സർപ്പക്കാവിലെ ഇലഞ്ഞിയാകെ പൂത്തിരിക്കുന്നു ഇഷ്ട്ടം തോന്നുമ്പഴെല്ലാം വിളിച്ചു ചേർത്തുനിർത്താനവുന്ന ഒരു വഷളൻ കാറ്റും ഞങ്ങൾക്ക് ഒപ്പമുണ്ട്
ഓരോ നിമിഷങ്ങൾ ഏറും തോറും
ആദ്യ കണ്ടുമുട്ടൽ എന്ന പോലെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർത്ത് എടുപ്പുകൾ ശ്രമിക്കുകയാണ് ഞങ്ങൾ
ഒരു കെടാ വിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ സർപ്പക്കാവിന്റെ കൽമടിയിൽ കിടന്ന് രാത്രി മായുവോളം എണ്ണി തീർത്ത നക്ഷത്രങ്ങളേക്കാൾ തിളക്കമാണ്  ദേവിയുടെ കണ്ണുകൾക്ക്

ഓർമ്മകളുടെ വേഗതയിൽ സ്വയം വീണുപോയവരേ പോലെ ആ വലിയ മരച്ചുവട്ടിൽ
ഞങ്ങൾ ചേർന്നിരുന്നു കാവിലെ കടമ്പ് പൂത്തിരിക്കുന്നു
കടമ്പ് പൂത്താൽ കവിന്റെ വഴിയേ നടക്കല്ലേ കുട്ടി എന്ന്

തുടരും,,,,,,,